خدایا...

با من صنما دل يك دله كن

گر سر ننهم آنگه گله كن

مجنون شده‌ام از بهر خدا

زان زلف خوشت يك سلسله كن

سي پاره به كف در چله شدي

سي پاره منم ترك چله كن

اي مطرب دل زان نغمه خوش

اين مغز مرا پرمشغله كن

اي زهره و مه زان شعله رو

دو چشم مرا دو مشعله كن

ای موسی جان چوپان شده ای

بر طور برو ترك گله كن

نعلين ز دو پا بيرون كن و رو

در دست طوي پا آبله كن

تكيه گه تو حق شد نه عصا

ایمان ، حتی به اندازه یک دانه خردل
همین دانه کوچک را اگر در بالاترین و جلوترین نقطه از فضای ذهنت قرار دهی،
این منبع نورانی برای روشنایی و حیات بخشیدن به تمام رویاهایت کافی است.

ایمان بیاوریم...